10 jaar moesten wij, ( fam.Dekeling ) afscheid nemen van onze bull Babs.
ze was 10 jaar geworden, maar om veel pijn te besparen hebben wij haar helaas in moeten laten slapen.
We kregen vakantie, vakantie maar we misten wat het was, deze zomer is niet zoals alle anderen.
Na veel praten en zoeken, zag ik een advertentie van Bulldogsonline.
Och, wat leuk en wat doen deze mensen geweldige dingen, o, kijk, “Bullenhuis”.
En daar stond Cooper, voor mij was het liefde op het eerste gezicht.
Ik contact gezocht met Grace, na praten en verteld te hebben, over onze oude bull, haddebn wij een afspraak gemaakt.
Op 5 september, was het zover, met het hele gezin naar Cooper, Ik, mijn man, 2 kinderen, 2 honden , o, ja 2 katten ook nog, maar die hebben we thuis gelaten, dat paste niet meer in de auto.
Tussen mijn hoog bejaarde Maltezers en Cooper, klikte het meteen.
Mijn jongste zoon, PDD-NOS figuur, begon helemaal weer te glunderen van blijdschap, kijk Mam, die is lief.
Ik moet ook zeggen dat het gezin waar Cooper vandaan komt, ook een geweldig gezin is en ik respecteer hun keus, die hun genomen hebben, want dat is niet een van de makkelijkste geweest.
Ik ben hun nog steeds dankbaar, dat ze ons het vertrouwen hebben gegeven, om voor Cooper te mogen zorgen.
We hebben Cooper nu 6 weken en het is een scheet.
Hij kan goed overweg met onze katten en hoogbejaarde Maltezers.
Hij heeft in de achter tuin een favoriet plekje bij de vijver.
Ook zijn eigen stoel, want stel je voor dat je wat mis loopt, als er mensen voorbij komen.
Mijn dagelijkse wandelingen zijn erg gezellig, voor al tussen de koeien en soms komt er een paard voorbij, wel erg groot die beesten, maar wel erg leuk.
Wij bedanken Grace en Rien, voor alles, want ons gezin, is eindelijk weer helemaal compleet.
Met vriendelijke groet,
Chantal Dekeling