13 september 2000     ---      25 november 2009
 
Iedereen zegt van zijn eigen hond : Je was de liefste en het is een hoop gemis dat je er niet meer bent.
Maar helaas moeten wij ook hezelfde verhaaltje vertellen en zullen wij er ook aan moeten geloven dat je er niet meer bent.
In die periode dat ik (Paul), vorig jaar 12 weken moest liggen en zitten na een operatie, ben je niet van mijn zijde geweken. We moesten alle zeilen bijzetten om je door een ander uit te laten ! Wat een ongelovelijke vriendschap en ook na die tijd dat het met jou allemaal minder ging en ook nog hartproblemen kreeg. Je gaf geen krimp en liet je duidelijk blijken dat je de vriendschap naar jou toe veel belangrijker vond, dan dat je gezondheid je in de weg zat.  Lieve Max je zit heel diep in onze harten en bedankt voor je geweldige aanwezigheid in ons huis. Je bent er nog en iedere dag kijken we naar je foto en komen de tranen weer omhoog! Ook Grace en Rien bedankt dat wij, dankzij jullie zo'n fijne hond in ons midden mochten hebben. De vorige eignaresse, waar wij nog steeds contact mee hebben, hebben we ook een mooie foto gestuurd van Max en ook zij, ondanks dat Max al een paar jaar weg was, had het er moeilijk mee.

MAX BEDANKT